ورزش و سلامتی

با سلام . از سری مسابقات فوتبال لیگ برتر هفته نوزدهم ، تیم های صدر جدول بر حریفان خود پیروز شدند، اما تراکتورسازی کمی از کورس باز ماند. همانوطور که از تیتر مشاهده کردید، مسئله بصورت مجزا تحلیلی ساده و گذرا و بسیار کوتاه از قلعه نویی و علی دایی است . اعتراض های بجا و نابجای علی دایی در هر مسابقه به داوران امری طبیعی در فوتبال ما شده است، گویا شخص دایی خود را امپراطور فوتبال ایران می دانند در حالی که فروتنی و صبوری و ادب یکی از مهمترین مولفه های یک مربی با دانش است. اما معمولا علی دایی از این موارد بی نصیب ماندند. خوب با پیگیری های پخش زنده بازی های تیم پیروزی و انتشار اخبار در رسانه ها و برنامه نود، معمولا آقای علی دایی مربی محترم تیم پیرزوی ردپایش برجا مانده است البته به نشانه اعتراض ، و.......

خوب حال مربی استقلال به جه جیزی اعتراض کند ؟! دوست ندارم خوانندگان عزیز وبلاک ورزش تایمز مطالب بنده را بر مبنی استقلالی بودن من بگذارند. نه اصلا اینطور نیست با کمی اعتدال و بررسی به ساده گی می توان به تحلیل های خیلی آسان دست پیدا کرد. البته معمولا هوادار های دو آتیشه و داغ کمتر پذیرای مطالب این چنینی هستند. خوب تیمی مانند استقلال که امیر قلعه نوعی سکان دار هدایت این تیم است ، از ابتدای فصل مشکلات خیلی بزرگی داشت. البته مسئله مالی هم دامن استقلال و هم دامن پیروزی را گرفته اند. اما در خصوص استقلال مسئله مهمتر مصدومیت بازیکنان این تیم است. از ابتدای فصل بهترین بازیکنان استقلال دچار مصدومیت شدند ، حتی بازیکنان ملی پوش این تیم. در بازی امروز مقابل صبا نکونام مصدوم شد، بازی مقابل فجر بیک زاده مصدوم شد ، بازی های گذشته خسرو حیدری در ترکیب نبود ، جمشیدیان که هم اکنون مصدوم است ، مصدومیت قاضی ، آندو نیز در ابتدای فصل مصدوم بود. تقریبا استقلال در دو بازی گذشته خود کلیه بازیکنان خود را در اختیار داشت. حال امیر خان قلعه نویی بایستی به بازیکنان تیم مقابل اعتراض کنند که چرا خشن بازی می کنند و اینگونه اتفاقات و مصدومیت ها برای بازیکنانش می افتد ! خوب آقای کبه هم که دو بازی قبل با یک بازی خشن بازیکن تیم مقابل مصدوم شد. چه چیز از استقلال ماند. مبنی را بر این بگذاریم که سن بازیکنان استقلال زیاد است و یا اینکه تمرینات این تیم مناسب نیست ، پس 6 الی 7 بازیکن استقلال در تیم ملی چه می کنند ! بایستی به کروش هم بی اعتماد باشی آقای دایی ! متاسفانه پرخاشگری مربیان در کنار زمین بیش از بازیکنان درون زمین است. این مورد برای همه تیم ها می تواند صدق کند.